Posts tonen met het label Hillary Clinton. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hillary Clinton. Alle posts tonen

dinsdag 15 april 2008

God bepaalt wie president wordt

Paus Benedictus brengt vandaag een bezoek aan scheidend president Bush. Diens mogelijke opvolgers lopen niet over van liefde voor de Heer, maar hebben de steun van de christelijke kiezer hard nodig.

Amerika is een gelovig land. Bijna de helft van de Amerikanen zegt trouw elke zondag naar de kerk te gaan, tegen bijvoorbeeld maar 10 procent van de Britten. Logischerwijs speelt godsdienst dus een belangrijke rol in de verkiezingen. President Bush heeft zelfs twee verkiezingsoverwinningen te danken aan de christelijke kiezer.

De christelijke normen en waarden bepalen de politieke agenda. Daarom zijn onderwerpen als abortus, euthanasie, stamcelonderzoek en het homohuwelijk hete hangijzers, terwijl die in andere landen nauwelijks spelen in het stemhokje. Wil je president van Amerika worden, dan kun je maar beter tegen al deze goddeloze praktijken zijn.

En je kunt ook maar beter een mainstream protestant zijn, dat wil zeggen methodist of baptist. Want de Verenigde Staten hebben in hun geschiedenis maar één katholieke president gehad: John F. Kennedy.

Frappant is dat deze keer geen van de kandidaten overloopt van zijn liefde voor de Heer. Maar als het in november een nek-aan-nekrace wordt, waar het wel naar uitziet, kan religie de doorslag geven. En dus probeert iedereen de christelijke kiezer te paaien.

Barack Obama
Barack Obama heeft een zware kluif om de christelijke kiezer te overtuigen van zijn christelijke normen en waarden. Zijn Keniaanse vader was van huis uit moslim, en Obama zou in zijn jeugd op een islamitische madrassa in Indonesië hebben gezeten. Vader Obama werd atheïst en inmiddels is aangetoond dat de madrassa in werkelijkheid een openbare school voor kinderen van alle religies was.

Maar de vermeende islamitische sympathieën blijven aan Obama kleven. Bovendien werd de atheïstisch opgevoede Obama pas gelovig toen hij de twintig gepasseerd was. En dan vervloekt zijn dominee en mentor Jeremiah Wright ook nog eens Amerika. Om het beeld bij te stellen ontmoet Obama zoveel mogelijk religieuze leiders. En niet onbelangrijk: hij bezoekt vooral blanke kerken, om niet het imago van een grootstedelijke, multiculti-kandidaat te krijgen en ook de doorsnee Amerikaan op het platteland voor zich te winnen. Obama moet het vooral hebben van zijn bijna heilige charisma.

Hillary Clinton
Geloof speelt doorgaans geen grote rol bij de Democraten. Ook niet bij Hillary Clinton. De wenkbrauwen gingen dan ook wantrouwend omhoog toen zij opeens belijdenis deed van haar spiritualiteit, na de herverkiezing van president Bush in 2004.

De president had zijn twee verkiezingsoverwinningen grotendeels te danken aan de conservatieve christenen, dus misschien moesten de Democraten ook maar eens hun hengel uitgooien in die vijver.

Maar nu Clinton dat verhaal al een paar jaar ophangt, lijkt zij de kiezers te overtuigen. Clinton komt uit een conservatief methodistengezin en is, in tegenstelling tot haar man Bill en tegenstrever Barack Obama, een trouwe kerkganger. Daarmee heeft Hillary een streepje voor bij Joe Sixpack, de doorsnee Amerikaan. En dat kan wel eens van groot belang zijn bij de Democratische voorverkiezing in het landelijke Pennsylvania op 22 april, waar ze vroeger als klein meisje met haar godvrezende opa en oma trouw op zondag naar de kerk ging.

John McCain
John McCain lijkt een probleem te hebben. De Republikeinen hebben het altijd moeten hebben van de ‘religious right’. Maar McCain is voor hen veel te werelds. Hij is namelijk voor stamcelonderzoek en hij uitte in het verleden felle kritiek op religieuze leiders. Op een geloofsovertuiging kon je McCain amper betrappen.

Maar ook McCain ziet in dat hij de christelijke kiezer nodig heeft en is een bescheiden charmeoffensief begonnen. Hij papte aan met aartsconservatieve predikanten die hij voorheen bekritiseerde en benadrukt dat hij tegen abortus is. En hij sloeg zich door zijn krijgsgevangenschap in het Hanoi Hotel heen door te bidden.

De ideale vrome kandidaat is McCain niet, maar dat bleek geen obstakel in de Republikeinse voorverkiezingen toen hij concurrentie had van de streng christelijke Mike Huckabee en de mormoon Mitt Romney.

En bij het christelijke electoraat geniet hij altijd de voorkeur boven de ‘babymoordenaars’ Clinton en Obama.

Dit artikel verscheen eerder in Dagblad De Pers.

woensdag 9 januari 2008

De Obama-hype

Hillary Clinton is terug. Dinsdagnacht versloeg ze in New Hampshire Barack Obama met 39 tegen 37 procent van de stemmen. Een comeback of was er sprake van een Obama-hype?

Na zijn klinkende overwinning in Iowa, waarbij Clinton naar een vernederende derde plaats werd gedegradeerd, kon Obama niet meer stuk.

Terwijl niemand kon voorspellen wie de Democratische voorverkiezing in Iowa zou winnen en het tot op het allerlaatste moment spannend was, wisten de media de volgende morgen haarfijn uit te leggen waarom het volkomen logisch was dat Obama won en Hillary verloor: Obama was charismatisch, Clinton kil. Obama straalde verandering uit, Clinton was besmet door het pluche. Raar dat ze dan niet van tevoren de uitslag van Iowa konden voorspellen.

Kennedy
Amerika-deskundige Willem Post bevestigt vanuit New Hampshire dat er een Obama-hype was. “Ik heb het de afgelopen week zelf gezien, hij werd afgeschilderd als een nieuwe Bobby Kennedy. Hij spreekt over dingen als een nieuwe droom, dat soort termen. Het vreemde is dat al die journalisten hem al maanden hebben gevolgd en hij maar één toespraak heeft.”

“De media zijn inderdaad hyperig, want nu gaat het weer de andere kant op”, vervolgt Post. “Maar je kunt er niet omheen dat Obama wat teweeg heeft gebracht, je kunt nu niet doen alsof Obama weinig heeft gepresteerd. Hij heeft heel veel jongeren naar de stembus gekregen, er was een zeer hoge opkomst. De mensen zijn wel degelijk toe aan verandering na alle leugens van Bush.”


Clinton was ten dode opgeschreven, concludeerden de media en de deskundigen eensgezind na Iowa. Ze zagen zich gesteund door de opiniepeilingen, waar Obama een stevige koppositie innam. Clinton kon zich beter de moeite besparen en de handdoek in de ring gooien. Clinton liep een gelopen race. Obama had sinds Iowa het ‘momentum’, en dat zou een immer uitdijende basis voor de eindoverwinning leggen. Daar viel niet tegenop te boksen.

Maar we hadden toen nog maar één voorverkiezing achter de rug en nog vele te gaan. Om Clinton na de nederlaag in Iowa af te schrijven lijkt dus voorbarig te zijn geweest. Met die analyse is Post het oneens. “Het is absoluut een comeback. Er was deze week grote paniek in het kamp van Clinton, ze dachten echt: we gaan verliezen, we gaan Iowa niet goedmaken. Maar Clinton is helemaal terug.”

Volgens Post geeft Obama in zijn toespraken nooit details, en dat heeft in New Hampshire tegen hem gewerkt. “Hij heeft een paar punten: we moeten weg uit Irak, we sluiten Guantanamo Bay, we schaffen de belastingverlagingen voor de rijken af. En daarna gaat hij spreken over hoop en de droom. De kiezers in New Hampshire hebben zich afgevraagd wat precies zijn plannen zijn. Clinton was juist heel concreet, ze sprak over de gezondheidszorg. Dat is in Amerika issue nummer 1”, legt Post uit.

Arrogant
“Er kan in een week, of zelfs maar een paar dagen, heel veel veranderen”, zegt Post. “In New Hampshire is de campagne veel geconcentreerder gevoerd. In Iowa werd Clinton arrogant gevonden omdat ze er geen vragen van kiezers wou beantwoorden. In New Hampshire ging ze wel vragen beantwoorden.” Misschien gaf de snik in haar stem de doorslag.

Dat peilingen er flink naast kunnen zitten, bleek dinsdagavond in New Hampshire. Inmiddels is de stand 1-1 voor Clinton en Obama. Is het tij gekeerd? Misschien wel, misschien niet. Het is simpelweg te vroeg om conclusies te trekken. Pas na de Super Tuesday op 5 februari, als 24 staten tegelijk voorverkiezingen houden, begint zich wellicht pas af te tekenen welke Democraat en welke Republikein het in november tegen elkaar gaan opnemen.

“Misschien gaat het nog wel langer duren”, denkt Post. “Bij de Republikeinen is McCain weer helemaal terug. Giuliani kan terugkomen, Romney heeft veel geld. Huckabee won in Iowa ondanks de vele gelovigen, die kan ook nog wat gaan doen. Fred Thompson was de kandidaat van de gelovigen en is nu nergens. Het is dus enorm bewegelijk. De spanning is helemaal terug.”

Dit artikel verscheen eerder op DePers.nl